گاهنبارها عين از عصر اوستايى بين مردم خراسان معمول بوده و اينست تلخيص شناسايى آن قرار شرح خرده اوستا و البيرونى و گرديزى ، كه در اوستا هر عيد گهنبار ( يئيريه ) يكروز ، ولى در كتب ما بعد سنتى زردشتى پنج روز است : اول : گهنبار نخستين دريسنا مئذيوى زريميه MAIDHYOIZAREMAYA بود ، ( مديوم زرم‌گاه - البيرونى ) در روز چهل و پنجمين سال ، از تاريخ 11 ماه اردى بهشت و روز خور آغاز ، و تا 15 همين ماه كه روز دى به مهر بود ختم مىشد ، كه ايام خلقت آسمان باشد . دوم : گهنبار دوم دريسنا مئذيوى شيمه MAIDHYOI - SHEME ( مديوشم گاه - البيرونى ) از روز صد و پنجمين سال مطابق 11 تيرماه تا 15 همين ماه ، كه در ان آب آفريده شده است . سوم : اين گهنبار در اوستا پيتى شههيه PAITISHHAHYA بود ، در روز صد و هشتادمين سال ، مطابق 26 تا 30 شهريورماه ، كه از اشتاذ روز آغاز ، و روز پيدايش زمين شمرده مىشد ، و البيرونى نام آن را « فيثههيم گاه » آورده است . چهارم : در اوستا اياثريمه AYATHRIMA ( اياثرم گاه - البيرونى ) روز دويست و دهمين سال ، و روز اشتاذ از 26 تا آخر مهرماهست ، كه در ان درختان و نباتات خلق شده است . پنجم : در اوستا ميذه يايئريه MAIDHYAIRYA ( مديايريم گاه - البيرونى ) روز دو صد و نودمين سال و مهر روز 16 دىماه تا 20 ، كه در ان بهايم خلق شده است . ششم : در اوستا هيه مسپث ميذيه H IAMASPATHMAEDAYA ( همشفث ميذگاه - البيرونى )